Od Shina CD Anna

-Już rok Yuki...
-Aż tyle...
-Przepraszam
-Ja ciebie też, mogłam się ciebie słuchać
-A ja mogłem ciebie pilnować
Chwilę patrzyliśmy na siebie z tęsknotą. W końcu to była moja ukochana bliźniaczka...
-Idź już Shi
Kiedy tylko powiedziała ,,Shi" od razu kolejna łza mi poleciała. Przypomniało mi się jak mnie tak nazywała.
-Żegnaj, Yu - również nazwałem ja tak jak kiedyś
Razem z Anną wyszliśmy w jaskini. Wtedy mi się przypomniało:
-Dzięki, ale wiesz co zrobiłaś?
-Tak, wiem... - przewróciła oczami
-Ale wiesz, możesz tam wchodzić kiedy zechcesz, ale nie podczas zebrań i narad

<Anna?>

Od Kiry CD Anna

-Yuki... Yuki... t-to.. ty.. - wyszeptałam i poleciała mi łza ze szczęścia
-To zostawię was na razie same
Powiedziała Anna i wybiegła z jaskini. Ja jeszcze jakiś czas siedziałam z Yuki w jaskini. Opowiedziałam jej o wszystkim. Byłam szczęśliwa. W końcu poszłam do Anny.
-Dziękuję ci, ale i tak nie ominie cie kara za wejście tam
-Wiem, wiem na co się pisałam
-Brat później coś wymyśli, a na razie ja też chcę ci coś pokazać
Zaprowadziłam ją na  polane. Cała była pokryta śniegiem, ale wybijały się też malutkie kwiatki. Właśnie był zachód słońca.
-Spójrz - powiedziałam wskazując na zachód
Wiedziałam, że Anna jest ślepa, ale też wiedziałam, że to zobaczy.

<Anna?>

Od Anny CD Shin

- No tak. Teraz będę go gonić, bo jako dobry wilk nie zostawie go sama- pomyślałam i ruszyłam za nim- Czekaj!- krzyknęłam, ale wilk nadal biegł. Ja pobiegłam na skróty i po chwili byłam przed nim- Stój!- krzyknęłam bardzo głośno
- Zostaw mnie
- Chcę ci pomóc
- Nikt już nie pomoże
- Kira też tak mówiła, ale jej pomogłam. No chodź- złapałam go za łapę i pociągnęłam do jaskini alf, bet i gam
- Wyjdć stąd! Ty tu nie możesz!- krzyknął
- Kiedyś mogłam. Mieszkałąm tu więc wiem coś czego wy nie wiecie. Pociągnęłam go do jaskini- Stań tu- powiedziałam do niego. On tam stanął, a ja zrobiłam to samo co zrobiłam dla Kiry. Przywołałam moją przyjaciółkę, a także jego siostrę. Shin stał jak wryty, a jedna łezka spłynęła mu po pysku

<Shin?>

Od Anny CD Kira

- Dzięki, ale co się dzieje, może mogę ci pomóc i twojemy bratu też- powiedziałam
- Nikt już nie może pomóc
- No dobra jak nie chcesz mówić to nie mów- przutuliłam ją na pocieszenie. Potem dodałam
- Ale jeśli ona nie żyje, to chodź ze mną- chwyciłam ją za łapę i pociągnęłam do jaskini gdzie mogły być tylko alfy, bety i gammy
- Nie możesz tutaj- powiedziała Kira
- Wiem, ale kiedyś tu mieszkałam i wiem coś czego wy nie wiecie- zaiągnęłam ją największego drzewa w tej jaskini. Było ogromne i stało w środku.
- Poczekaj tu- powiedziałam Kirze. Skupiłam się. Stanęłam na tylnych łapach, a przednie podniosłam. Zaczęłam coś mruczeć niezrozumiale dla Kiry, ale dla mnie to było zaklęcie. Wten otowrzyłam oczy, a z drzewa wylatuwał niebieski pył. Wtedy pojawiła się moja przyjaciółka, a także siostra Kiry, Shina i Commy.

<Kira?>

Od Kiry CD Anna

-Dziękuję ci
Powiedziałam to z łzami na oczach kiedy wadera wychodziła
-Bardzo... bardzo dziękuję - rozpłakałam się, ale po cichu
Anna chyba poczuła się trochę winna, bo ponownie do mnie przyszła
-O co chodzi?
-Yuki... tęsknię za tobą - wyszeptałam
-Yuki? Shin coś mi mówił, to była twoja siostra..
Przytaknęłam głową. Anna podeszła jeszcze bliżej i mnie przytuliła.
-Nie płacz - poprosiła
Jak tu zignorować taka prośbę? Wytarłam oczy.
-Dziękuję ci, jesteś miła...

<Anna?>

Od Shina CD Anna

Popatrzyłem trochę dziwnie na waderę. Przyjrzałem się jej oczom.
-Ale przecież nic nie jest z twoimi oczami
-Widzisz... To trochę długa historia...
-Skoro nie chcesz opowiadać to nie musisz - westchnąłem
-Wiem
-A właśnie, Kira mówiła mi, że pokazałaś jej jakieś miejsce. Ciągle tam przesiaduje i jest bardziej cicha niż zwykle. Co to za miejsce?
Wadera zaprowadziła mnie to cudnego miejsca. Po chwili coś sobie przypomniałem.
-Niemożliwe - wyszeptałem
-O co chodzi?
-Nie.. Nieważne..
Spuściłem głowę i zachciało mi się płakać. Nawet jedna łza mi poleciała.
-Co się stało? Twój umysł jest zablokowany, powiedz
-Po prostu... Mieliśmy jeszcze jedna siostrę, ona właśnie w identycznym miejscu.. - poleciała mi kolejna łza
-Oh, przykro mi
-To była moja wina... - powiedziałem tak cicho, że chyba sam tego nie słyszałem - To była moja wina! - tym razem wrzasnąłem na cały las i popędziłem w kierunku gór
Anna pobiegła za mną.

<Anna?>

Od Anny CD Kira

- Pięknie tu- powiedziałam do wadery, która właśnie wstała
- Racja
- Kira, ja już wracam i daje tobie ten kryształek. Ja znam jeszcze wiele takich pięknych miejsc- powiedziałam i ruszyłam w stronę wyjścia.

<Kira?>